Hieronder vindt de lezer

• Beknopte biografie
• Recensie Braaf Varken 1 (in De Morgen)
• Scheuro's
• Recensie Braaf Varken 1 (in De Volkskrant)
• Hoe te bestellen?
• Recensie Braaf Varken 1 (in Het Belang van Limburg)
• Recensie Braaf Varken 1 (in Guido Campus Magazine)
• Enkele interview-citaten
• Bart Schoofs op het net
• Een Bart Schoofs strip en zijn bibliografie

Rond de leeftijd van 13 jaar verlaat hij voetbalclub FC Werchter voor de hardcore-band "Taartje Aardbei"('85-'87), voor een privë-akademie te Rotselaar (2 maanden) en de Stedelijke Akademie te Aarschot (1 dag). Na een jaar Latijnse ("kunst biedt weinig toekomstperspectieven") volgt hij in het Atheneum te Keerbergen de richting Menswetenschappen waar hij een niet onverdienstelijke air blokfluit leert neer te zetten (Holdiridi-Zwitserse Jodel).

Later volgt hij aan het Sint-Lukasinstituut te Brussel de richting Toegepast Grafiek. Tijdens deze studie en ook nadien bezoekt hij diverse cafë's. Uit zijn diverse opleidingen volgen dan vele afwijzingen door uitgeverijen als Clavis en Lannoo en een gefnuikte carriere in Taverne MR.100.

Thans verdient hij zijn brood met allerlei onverkwikkelijks. In de loop der jaren erft hij een pak tekenpennen en een hoop uitgedroogde viltstiften van een oom, hetgeen resulteert in publicatie in (o.a.): Bill, Zone 5300, Stripburger, Fin de semaine, Stiekem, Veto en diverse tentoonstellingen. Momenteel werkt hij aan drie stripverhalen en vormt bas spelen bij de Banger Pet Band een onderdeel van zijn programma.

Bart Schoofs heeft hobby's noch een natuurlijke haarkleur.
(inhoudsopgave bovenaan deze pagina.)

Lange tijd gaf hij in eigen beheer boekjes uit, nu heeft Grint die taak op zich genomen. Braaf Varkenbevat die hoofdstukjes. In `Brieven aan Nonkel J.' schetst Schoofs een voor hem normale werkdag aan de tekentafel, terwijl onderaan de plaatjes een zelfrelativerende brief staat over de dood, zelfmoord en het leven. Verwacht geen verhaal. Dit is slechts een doodgewone bijna inhoudsloze brief, maar de manier van vertellen is dan weer leuk, vooral omdat er niks gezegd wordt. Begrijpt u?! Ik niet helemaal, maar soit. Die je m'en fous-mentaliteit sijpelt ook in zijn `Van Haat tot Z', waarin hij alfabetisch zijn ongenoegen uit over halfslachtige erotiek, Jezus Christus of recensies. Als laatste publiceert hij de tekst `La Vie Sexuelles des Belges', over enkele seksueel getinte brieven die hij mocht ontvangen. Schoofs' humor lijkt niet op die van de hedendaagse Vlaamse cartoonisten. Het is een soort van kurkdroge banale humor met als onderwerp diezelfde banaliteit van het leven. Het is zeer de vraag of dit het grote publiek zal aanspreken. Het antwoord kent hij zelf, en daar is hij wellicht heel tevreden mee.

Braaf Varken 1
Bart Schoofs
Uitgeverij Grint
32 pagina's, 250 Frank (6,20 Euro)
(inhoudsopgave bovenaan deze pagina.)

Haat is een deugd, zei Flaubert, want het leert ons stomp- van diepsinnigheid te onderscheiden. Een groot talent voor haat heeft bijvoorbeeld de Vlaamse tekenaar Bart Schoofs, die zojuist zijn eerste stripalbum heeft gepubliceerd, Braaf Varken 1.

Hte bevat onder meer een aflabet verlucht met fijne illustraties, getiteld "Van Haat tot Z". Bij de H lezen we: "Ik haat Hard Rock Café's omdat alleen anaal gefixeerde patjepeeërs geïnteresseerd kunnen zijn in aan de muur bevestigde rock'n'roll-parafernalia zoals daar zijn de eerste haarband van Mark Knopfler, de enige drie fans van de Smashing Pumpkins en -- wishful thinking -- de darmen van Axl Rose." De bijbehorende tekening toont een opudere jongere die luchtgitaar speelt.

De K en de L vormen een koppel. In het bijschrift onder de tekening staat: "Ik haat Kate Winslet sinds Titanic. Ik haat Leonardo DiCaprio omdat hij Kate Winslet heeft bezoedeld." Op de tekenign zelf zien we een boze bioscoopbezoeker die denkt: "...ja, zink nu ook maar met je klote-boot." Zo gaat het verder tot en met de Z, die is gewijd aan zeevruchten.

Behalve dit inspirerende alfabet biedt Braaf Varken nog een stripverhaal en een erotiek-rubriek. Het stripverhaal heet "Brieven aan Nonkel J." en gaat over het leegruimen van een flat die heeft toebehoord aan een oude vrouw. Schoofs, die wel wordt gerekend tot de existentialistische stripschool -- als je zo'n term tenminste in alle ernst uit je strot kunt krijgen -- maakt van de gelegenheid gebruik om wat te bespiegelen over ouderdom, vergankelijkheid en het werelduurrecord van Eddy Merckx.

De mooiste pagina laat niets anders zien dan het opstapelen van dozen vol ouwe troep. In mijmerende onderschrigften staat: "Nonkel J., je vrouw maakt het inmiddels opperbest, al pretendeert ze zo nu en dan halfdoof en -blind (halfstok?) te zijn... soms denk ik dat er bij bejaarden een stilzwijgende overeenkomst bestaat om tijdens de finale van hun leven de kluit alsnog te belazeren (is dat zo?)."

De erotiek-rubriek draagt de titel "la Vie Sexuelle des Belges..." en is ook al geschreven in de epistelvorm. Schoofs meldt dat hij per abuis brieven heeft ontvangen die bedoeld waren voor het pornigrafische circuit. Met zwarte viltstift heeft hij alle gegevens die compromitterend kunnen zijn voor de afzender doorgekrast, maar de tekst zelf heeft hij integraal weergegeven.

De volgende brief is kennelijk geschreven nadat de onbekende afzender in een vies blaadje de vrouw van zijn dromen heeft gezien. "Jij mag van jou exhibitionistische neigingen genieten omdat je het ook verdient. Idere mens zijn smaak: de mijne is over mooi slanke dames met kleine borstjes en flink behaarde poesjes. Ik lees dat alles bij jou en kan ik mijn genot, erectie niet verbergen. U bent een echte fijngebouwde vrouw met precies wat ik wens. U geeft mij lekkere fantasma's en wens dat jij het mij verder kan geven." gegrepen uit het seksuele leven der Belgen. Er moet maar snel een Braaf Varken 2 komen.

(inhoudsopgave bovenaan deze pagina.)

Lang geleden dat we nog eens zo hard gelachen / gegrijnsd / geknikt / geslikt hebben met een strip. Schrappen wat niet past. Met "Braaf Varken" krijgen we voor het eerst het gevoel dat al die juichverhalen over Vlaanderens grote striptalent, Bart Schoofs, wel eens zouden kunnen kloppen. "Braaf Varken" combineert internationale penetratiekracht a la Clowes met enig essentieel Vlaams je-m'en-foutisme als bijvoorbeeld Kamagurka. Het werkje is een drieluik. Hoewel niets mis is met het Van-Haat-tot-Z-alfabet en dijenkletser "La Vie Sexuelles des Belges" steekt "Brieven aan Nonkel J." er bovenuit. Dit tragikomische eerste hoofdstuk zou, voltooid, wel eens Vlaanderens eerste zelf verzonnen autobiografische verhalende beschouwing in stripvorm kunnen worden. Nou. Het lief, de verveling, het gebrek aan goesting, en een stapel kartonnen dozen van een oom, en dat allemaal uiterst leesbaar opgediend? Neen, hebben we hier nog niet gezien. Alleen dat wordt vervolgd irriteerde.
(inhoudsopgave bovenaan deze pagina.)

DE GENEUGTEN VAN VLAAMSE AMATEURPORNO
BRAAF VARKEN 1

(over pseudonymen:) "Tja, ik heb dus geen pseudoniem. Telkens als ik erover nadenk, kom ik alleen maar op belachelijke namen. Laten we het daarom houden op de pseudoniemloze."

(over de vraag welke strip mee te nemen naar onbewoond eiland:) "... Waarschijnlijk Eightball, een Amerikaanse comic van Daniel Clowes. Er zit van alles in, beetje sf maar vooral perfect qua verhaal én tekenwerk."

(waarom striptekenen?): Gewoon om dingen kwijt te kunnen. Ik schrijf ook verhalen, maar ik vind het stripmedium beter om jezelf uit te drukken. De combinatie beeld en tekst laat de lezer toe de boel wat te vergoelijken. Enkel tekst weegt vaak te zwaar.

• Het Besloten Land
• Lambieks Artists Comiclopedia
• Bart Schoofs at the ljubljana digital media lab
• Mars Import QualityEarth Comics since 1999