Königsforst Marathon (en halve marathon)

Het kost wat maar dan heb je ook wat. De inschrijving is rond de 19 Euro voor de halve marathon en nog wat meer voor de hele, maar dan zit er ook een chip met antenne achter je startnummer geplakt, er is een soepele organisatie, er staan een paar ruime toiletwagens die brandschoon gehouden worden, er is de overheerlijke Kaffee mit Kuchen verkrijgbaar in een grote hal... alleen missen er douches. Je schijnt met busjes naar de douches verderop te kunnen rijden, maar de meeste lopers vinden dat te veel moeite en verkleden zich buiten in grote tenten.

Onderweg is water en sportdrank tegen de dorst. Bij de eerste drinkpost is het water lauw, bij de tweede is het ijskoud… lopers moeten over een sterke maag beschikken. Stukken banaan duiken pas op vlak voor de finish van de halve marathon. Voor de marathonlopers wordt in het tweede rondje wel meer eetbaars klaargelegd, een compact soort müslirepen met chocolade eromheen.

Er hangt wel een prima sfeer, het is prachtig lenteweer en Königsforst biedt een heerlijk bosparcours. Vlak voor de start van de halve en de hele marathon worden er een stuk of tien senioren weggeschoten. Krasse baasjes, allemaal de zeventig al gepasseerd, beginnen aan een 5km-loopje. Ze worden luid toegejuicht door de andere lopers en publiek.

Dit jaar starten de halve en de hele afstand voor het eerst tegelijk en dat levert vlak na de start heel wat drukte op. Er is tussen het één- en vierkilometerpunt slechts een smal fietspad beschikbaar voor de lopers. Er zijn er echter zo veel dat de lopers uitwaaieren over een weghelft. Al snel blijkt dat de weg niet is afgezet en zo laveren de achteropkomende auto’s tussen de lopers en de tegenliggers. Het gaat allemaal net goed, maar gevaarlijk is het wel.

Voor de start treffen we Sabine Schneider, die marathons loopt voor de ontspanning -- naast haar hectische baan bij een kleine bank en de drukte thuis vormen de hardloopdagen voor haar eilandjes van rust, waar alleen de fysieke inspanning telt. De afgelopen week is ze nog verhuisd ook en vlak voor de start wipte ze nog bij IKEA langs om stoelen te kopen. Ze gaat er bij de start hard vandoor maar na drie kwartier, als wij op stoom zijn gekomen, vinden we haar terug.

De tweede ronde lopen Gerry en Sabine samen. Sabine maakte zich tevoren zorgen over de limiet van 4:30. De start is pas om half drie en het is wel de bedoeling dat je voor het donker binnen bent. Het bos is immers niet verlicht. Het samenlopen resulteert in een voor Sabine keurige 4:12:50 en ze is opgelucht dat ook deze marathon succesvol is afgesloten. Later blijken beide dames (Gerry finishte volgens de officiële chip-uitslag één seconde eerder) tweede en derde in hun categorie te zijn geworden.

Sabine vertrekt voldaan naar huis met de achterbak vol IKEA-dozen. We zwaaien haar uit en zullen haar ongetwijfeld binnenkort weer tegenkomen bij een volgende Duitse marathon!